|
Der Samstich noh de Kermes wor et, Da wot et Kränchefest jefiert. Der Enge sät: ,,Ich stift der Brode.", DeAngere der Schnaps on et Bier.
Des Sammstes Nommedachs om Drej, Da war et Dörp ap emal lech. Met ene Kaste Bier on völl Jeschrei Wor alles noh et Kränche ongerwechs.
Met Schöp an Hack an joe Senn Soch me se alle mole joh Noh die Stell, wo fröjer et Kränche steng, Vör ze kicke, of noch jet do wor.
Et wod jehackt on och jejrave. De mezte wosse, wo et fröjer steng. Et wod jeschwad on völl palavert, On van et Murwerk vont me och at Steng.
Dornoh kom och et Rühr erus. Ver vonge a ze rohne. Doch wie ver dann dä Back nach fonte, Wor jenge mie ze hone.
Jetz wor et vör os allemol klor, Et Kränche wor nach lang net dut. Wat freude wer os, wie wer et wer sore; Wor et doch esu lang vut.
Der Möllesch Pötz wod objebaut, Jetrocke wod enne lange Jrav, Do wode Rühre dre jelaht, On et Wasser ronn wer der Berg erav.
Et Jahr drop ejene Aprel Jev me sich an et mure, On hü kann jederenge, dä well, Et Kränche sich wer belure.
Su es noh lange, lange Johre, Je Mensch hött mie dorah jejloht, E od Stück Frejseroh wer jebore Dank de Frejsenter hönne joe Mott.
Hans Jansen (Haja)
|